Chapter 1 | Arjun Vishad Yog | Verse 47
सञ्जय उवाच ।
एवमुक्त्वार्जुन: सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानस:
sañjaya uvācha
evam uktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśhat
visṛijya sa-śharaṁ chāpaṁ śhoka-saṁvigna-mānasaḥ
સંજય ઉવાચ ।
એવમુક્ત્વાર્જુનઃ સંખ્યે રથોપસ્થ ઉપાવિશત્ ।
વિસૃજ્ય સશરં ચાપં શોકસંવિગ્નમાનસઃ
MEANING
Sanjaya said:
“Having spoken thus on the battlefield, Arjuna, whose mind was overwhelmed with sorrow, sat down on the chariot seat, casting aside his bow and arrows.”
संजय ने कहा:
“इस प्रकार कहकर युद्धभूमि में शोक से व्याकुल मन वाले अर्जुन ने अपना धनुष-बाण त्याग कर रथ के आसन पर बैठ गया।”
સંજયે કહ્યું:
“આ રીતે કહીને શોકથી વ્યાકુળ મનવાળા અર્જુને યુદ્ધભૂમિમાં પોતાનો ધનુષ્ય અને બાણ ત્યજીને રથ પર બેસી ગયો.”