Chapter 5 | Karm Sanyās Yog | Verse 27
स्पर्शान्कृत्वा बहिर्बाह्यांश्चक्षुश्चैवान्तरे भ्रुवो:
प्राणापानौ समौ कृत्वा नासाभ्यन्तरचारिणौ
sparśhān kṛitvā bahir bāhyānśh chakṣhuśh chaivāntare bhruvoḥ
prāṇāpānau samau kṛitvā nāsābhyantara-chāriṇau
સ્પર્શાન્કૃત્વા બહિર્બાહ્યાંશ્ચક્ષુશ્ચૈવાન્તરે ભ્રુવો:
પ્રાણાપાનૌ સમૌ કૃત્વા નાસાભ્યન્તરચારિણૌ
MEANING
Lord Krishna says:
“Shutting out external sense objects, fixing the gaze between the eyebrows, and balancing the incoming and outgoing breath moving within the nostrils, the yogi becomes steady in meditation.”
श्रीभगवान बोले:
“बाह्य विषयों के स्पर्श को बाहर रखकर, दृष्टि को भौहों के बीच स्थिर करके तथा नाक के भीतर चलने वाले प्राण और अपान वायु को सम करके योगी ध्यान में स्थिर होता है।”
આ શ્લોકમાં શ્રીકૃષ્ણ કહે છે કે ધ્યાન માટે યોગી બહારના વિષયોથી મન હટાવે છે, આંખોને એકાગ્ર કરે છે અને શ્વાસને નિયંત્રિત કરીને મનને શાંત કરે છે. આ રીતે તે અંદર ધ્યાનમાં સ્થિર બને છે.