Chapter 11 | Vishwarup Darshan Yog | Verse 14
तत: स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जय: ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत
tataḥ sa vismayāviṣhṭo hṛiṣhṭa-romā dhanañjayaḥ
praṇamya śhirasā devaṁ kṛitāñjalir abhāṣhata
તતઃ સ વિસ્મયાવિષ્ટો હૃષ્ટરોમા ધનઞ્જયઃ ।
પ્રણમ્ય શિરસા દેવં કૃતાઞ્જલિરભાષત
MEANING
“Then Arjuna, filled with wonder and amazement, with his hair standing on end, bowed his head before the Lord. Folding his hands in reverence, he began to speak.”
“तब धनञ्जय (अर्जुन) आश्चर्य से भर गए, उनके रोम-रोम खड़े हो गए। उन्होंने सिर झुकाकर भगवान को प्रणाम किया और हाथ जोड़कर बोलने लगे।”
“ત્યારબાદ ધનંજય (અર્જુન) આશ્ચર્યથી અભિભૂત થઈ ગયા, તેમના રોમાંચ થઈ ગયા. તેમણે માથું નમાવી ભગવાનને પ્રણામ કર્યા અને હાથ જોડીને બોલવા લાગ્યા.”