Chapter 2 |Sānkhya Yog| Verse 62
ध्यायतो विषयान्पुंस: सङ्गस्तेषूपजायते ।
सङ्गात्सञ्जायते काम: कामात्क्रोधोऽभिजायते
dhyāyato viṣhayān puṁsaḥ saṅgas teṣhūpajāyate
saṅgāt sañjāyate kāmaḥ kāmāt krodho ’bhijāyate
ધ્યાયતો વિષયાન્પુન્સઃ સંગસ્તેષૂપજાયતે ।
સંગાત્સંજાયતે કામઃ કામાત્ક્રોધોઽભિજાયતે ॥
MEANING
When a person continually thinks about sense objects, attachment to them develops.
From attachment arises desire, and from desire, when obstructed, comes anger.
जब मनुष्य विषयों का बार-बार चिंतन करता है, तो उनमें आसक्ति उत्पन्न हो जाती है।
आसक्ति से कामना उत्पन्न होती है, और कामना में बाधा आने पर क्रोध उत्पन्न होता है।
જ્યારે મનુષ્ય વિષયોનું વારંવાર ચિંતન કરે છે, ત્યારે તેમના પ્રત્યે આસક્તિ ઉત્પન્ન થાય છે.
આસક્તિમાંથી કામના જન્મે છે, અને કામના પૂર્ણ ન થાય અથવા તેમાં અવરોધ આવે ત્યારે ક્રોધ ઉત્પન્ન થાય છે.